ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΝΤΟΣ 1/6/2017

ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΝΤΟΣ 1/6/2017

Επικήδειος λόγος από το χωριανό μας Λάμπρο Τσιτσάνη στην Αγία Βαρβάρα, κάτω Ραπτόπουλο, στο θάνατο του Κωνσταντίνου Κοντού.

Αγαπημένε μας Κώτσια,

Συγκεντρωθήκαμε εδώ οι συγγενείς, οι φίλοι και οι γνωστοί για να σε συνοδέψουμε στο μεγάλο ταξίδι. Συγκεντρωθήκαμε εδώ γιατί κι εσύ θα το ήθελες, γιατί κι εσύ ο ίδιος συμμετείχες και πήγαινες παντού.

Συγκεντρωθήκαμε όλοι εδώ για να σου πούμε και να μας πεις τα νέα, όπως πάντα ήθελες να μαθαίνεις γιατί ήσουν μέσα στα πράγματα. Μέσα στις εξελίξεις, μέσα στην κοινωνία. Συμμετείχες στα κοινά και η γνώμη σου ήταν πάντα σεβαστή και βαρύνουσα.

Από μικρός μπήκες στο στίβο της ζωής για να αναθρέψεις μαζί με τον πατέρα σου Γιώργο και δίπλα στη μητέρα σου Παρασκευή την εφταμελή οικογένεια. Στη συνέχεια μαζί με τη Δήμητρα Πεταρούδα δημιούργησες δική σου οικογένεια. Αποκτήσατε πέντε παιδιά τα οποία και μεγαλώσατε με στοργή και αρχές. Την Ερμιόνη, την Παρασκευή, το Δημήτρη, το Γιώργο και τη Μαρία. Ως αγαπημένοι σύζυγοι και άριστοι γονείς τους δώσατε τη σωστή ανατροφή.

Φίλε μας Κώτσια, ευτύχισες να δεις την οικογένειά σου, τα πέντε παιδιά σου αποκατεστημένα πλέον στο δρόμο που εσύ και η Δημητρούλα θέλατε. Ευτύχισες ακόμα περισσότερα να δεις τα δεκαέξι υπάκουα και χαριτωμένα εγγόνια σου. Έπαιξες και γνώρισες μαζί τους ευχάριστες στιγμές.

Η ζωή όμως σου επιφύλαξε και δυσάρεστες καταστάσεις. Έχασες πολύ νωρίς την αγαπημένη και αφοσιωμένη σύζυγό σου Δήμητρα, τη στοργική και ακούραστη μητέρα αλλά και για όλο τον κόσμο φιλότιμη, φιλόξενη και πρόσχαρη νοικοκυρά.

Αγαπημένε μας Κώτσια, αξέχαστες θα μείνουν σε όλους μας οι ατάκες και οι σοφές κουβέντες που πάντα μας έλεγες. Πάντα ετοιμόλογος και πρώτος στο κέφι και στο γλέντι. Πάντα δίκαιος σε βαθμό που προτιμούσες να χάσεις ο ίδιος και η οικογένειά σου παρά να δυσαρεστήσεις κάποιον. ¨Όλοι όσοι σε γνώρισαν μόνο ευχάριστες στιγμές έχουν να θυμούνται. Οι δικοί σου άνθρωποι, τα παιδιά σου και τα εγγόνια σου αισθάνονται περήφανοι για όλη σου τη διαδρομή

Αγαπημένε μας φίλε Κώτσια, μετά από μια ζωή από ευχάριστες αλλά και δυσάρεστες στιγμές, στα 87 σου χρόνια ανεβαίνεις ψηλά για να αγναντεύεις από εκεί πλέον την παρακαταθήκη που άφησες. Και αυτή είναι η καλή σου και αποκατεστημένη οικογένεια.

Ελαφρύ το χώμα της γεννέτηρας που θα σε σκεπάσει.

Αιωνία σου η μνήμη.